ටියුෂන් පන්තියේ එක් කොනක සිට නිමක් නොවන ජීවිතය සොයන කාලයේ දී ලීවෙමි(2014/07/15)

                             උණුහුම

            සඳවත දුටුවම දැනෙනා උණුහුම
            අනෙක් අයට දැනුනේ නැතුවා



                                                    තරුකැට පරදන නුඹෙ ඔය උවනත
                                                   මගෙමයි මටමයි මට හැඟුණා

           
          සඳරැස් වැටිලා මා ගත දැවටී
         උණුහුම මා හද තුළ රන්දා


                                                    සඳ පිණි දිය ගෙන දොවමි මගේ මල
                                                   කියයි නුඹේ නෙතු මා රන්දා


         දුටිමි නුඹේ ළය තුළ ගැබ් ගන්නා
        ආලය මට දුන්නේ නැතුවා

                                                  සඳේ නුඹේ ඔය දිලිසෙන නෙතඟට
                                                  මා දෙව්දුව වෙන්නේ නැතුවා
                               
                                             

                               

ඇබැද්දිය...

                                   ඇබැද්දිය...

එදා
                                  හුනස්නෙන් නැගිට ගරු කළ
                                  දොහොත් මුදුන් දී පූජා කළ
                                  දෙදණ නමා වන්දනා කළ
                                                                                      ගුරුවරයා

           
අද
               මුට්ට කරගහන
               මිනිසටවත් නොලැබෙන

                                                                සොච්චම් පඩිය
                                                                හොඳටම මදිය
           
             ළමයින් දඟය
             අපිටත් මොකද
                                   
                                                          ජාත්‍යන්තරය!
                                                          කළු සුද්දෝය
         

                              අනාගතය
                              නාගත්තෝය
                   
                                                            ගුරුන් නිදිනම්
                                                             ළමුනුත් නිදිය..........................

                                                       
                                                  -----THINK A BIT---

අහම්බෙන් හමුවන , කිසිදා නොරැදෙන , දෙනෙතේ ගැටෙන ඔවුන් වෙනුවෙන්....

                                                           ආගන්තුකයා 

සිහිනෙන් රෑක ඇවිදින්
 ඔහේ ලිය ලියා සිත්තම් කරන සඳ වාගෙ
 ආගන්තුකයා

නොකියා ඉන්න හිත දුන්න
 හිමි නැති කියා
 සත්තමයි නුඹම හැමදාම
ආගන්තුකයා

 කිසිදා ලංව ඉනු බෑ
 දැන දැන ඔබ සොයා
ආවේ කිමද නො අසන්
 ආගන්තුකයා

හැරදා ගියද
ඔබ දිනයක
මිතුදම් ගොතා
කඳුලක් මොටද ඔබමයි
ආගන්තුකයා

                                                       By:Shrimali Senevirathna

                                                     

ඉඩෝරය

I started converting my experiences as well as imaginations in to lyrics as a hobby from my childhood.I named that book as "LIFE".In this blog i am sharing those lyrics with you.Please comment what you felt after reading my lyrics.Love You All.

පිපාසිත හදවතක්
දෑත් දික් කර නඟන
අඳෝනා නෑසේද
 උඩ ඉන්න දෙවියන්ට

චණ්ඩ හිරු රැස් ද හැම
අවදි කරමින් නිබඳ
කුරිරු සුළඟ ද ඇවිත්
පොළොව සිපගත් එලෙස

වියැළුණු සිත් ඇතිව
ඉරිතැළුණු මහපොළව
මඟබලන බව හැඟේ
 කවූරුදෝ එනතුරා


By -Shrimali Senevirathna